'Hoe bereid je je voor op iets dat totaal onbekend is?'
31 oktober 2019

Vlak voor haar vertrek naar Moskou heeft Yvonne de magische grens van 75 duizend euro gehaald. Daarmee is het eerste deel van Yvonne Terug op Hakken een enorm succes geworden. Zondag vliegt ze naar Moskou voor deel twee: de stamceltherapie.

 

Je hebt het gehaald! Wanneer dacht je dat je het zou gaan halen?

"Het is echt waanzinnig. Wat de mensen in mijn omgeving en mijn vrienden allemaal gedaan hebben, is ongelofelijk. Dat had ik echt niet durven dromen. Ik heb nooit gedacht dat ik het zou halen, al kwamen we wel steeds dichterbij."

 

Mensen kunnen blijven doneren. Wat gaat de stichting doen met het geld dat nog binnenkomt?

"Iedere euro die nog gedoneerd wordt, komt ten goede aan MS-patiënten. Misschien kan mijn stichting over naar een andere patiënt. Maar ik wil mij met de stichting ook inzetten om de stamceltherapie naar Nederland te halen, zodat anderen deze gewoon in Nederland kunnen volgen. Daar wordt nu al hard aan gewerkt en wellicht kan ik daar ook mijn steentje aan bijdragen."

 

Over een paar dagen ga je naar Moskou. Hoe heb je je daar op voorbereid?

"Hoe bereid je je voor op iets dat totaal onbekend is? Dat is best lastig. Maar uiteindelijk is het nu gewoon een zaak van mijn koffer pakken. Aan de medische kant is alles geregeld. De artsen staan klaar als ik terugkom, want ik moet al bij 37,5 graden direct door naar het Jeroen Bosch Ziekenhuis. En verder heb ik hier al voorbereidingen getroffen voor na mijn terugkeer. Zo heeft op facebook iedereen mijn nieuwe 'kapsel' al kunnen zien. En mijn huis wordt volledig gedesinfecteerd. Mensen die bij mij op bezoek willen komen moeten eerst op intake, haha."

 

Heb je al een idee wat je te wachten staat?

"Ja dat wel. Ik volg dit traject al zeker drie jaar en weet hoe het werkt. Maar ik weet niet hoe ik me ga voelen. Ik wil me niet te druk maken over de risico's en de mogelijke gevolgen, maar het wordt natuurlijk heftig. Maar wat ik nu meemaak, met een paar ups en vooral veel downs, is ook niet plezierig te noemen. En zonder deze behandeling zou ik alleen maar nog verder achteruit gaan, dus ik heb het er graag voor over."  

 

Tot slot. Heb je al een idee hoe je leven na de behandeling gaat worden? Of is dat nog onmogelijk?

"Ik heb nog heel veel dromen. Maar die wil ik liever niet vernoemen, ik wil nu niet op de zaken vooruitlopen. Helaas kan ik niet in de toekomst kijken, maar hopelijk blijkt het achteraf allemaal de moeite waard geweest."

'Helaas kan ik niet in de toekomst kijken, maar hopelijk blijkt het achteraf allemaal de moeite waard geweest.'